Nie śpi, nie choruje i nigdy nie wda się w skandal. Wirtualny influencer to postać stworzona komputerowo, która prowadzi profil w social mediach jak prawdziwa osoba. Dlaczego marki z nich korzystają? Czy odbiorcy ufają awatarowi tak samo jak człowiekowi?
Kim są wirtualni influencerzy
Najbardziej znanym przykładem jest Lil Miquela, cyfrowa postać publikująca na Instagramie od 2016 roku. Współpracowała z modowymi markami jak prawdziwa modelka. Dziś dzięki generatywnej AI stworzenie takiej postaci jest dużo tańsze i szybsze. Coraz popularniejsze są też „cyfrowe bliźniaki”, czyli wirtualne kopie prawdziwych twórców, które mogą nagrywać treści bez ich udziału.
Dla marek zalety są oczywiste. Awatar zawsze trzyma się scenariusza, może być aktywny całą dobę i mówić w wielu językach. Nie ma też ryzyka, że zaszkodzi wizerunkowi niefortunnym wpisem z prywatnego życia.

Czy ufamy awatarom
Wyniki badań są niejednoznaczne. W ankiecie agencji Billion Dollar Boy z listopada 2025 roku (4000 konsumentów z USA i Wielkiej Brytanii) 76% osób zadeklarowało, że ufa rekomendacjom produktowym wirtualnych influencerów. Jednocześnie 57% uważa, że cyfrowe bliźniaki podważają zaufanie do treści twórców.
Badacze z Syracuse University zwracają uwagę na ważny niuans. W większości badań ludzcy influencerzy wypadają lepiej niż wirtualni. Wyjątkiem są osoby, które z natury bardziej ufają maszynom. Dla nich awatar bywa bardziej przekonujący niż człowiek. Zaufanie rośnie, gdy postać wygląda naturalnie i okazuje emocje. Spada natomiast, gdy jest „prawie jak człowiek”, ale coś w niej niepokoi. To tak zwana dolina niesamowitości.
W Polsce nastroje są chłodniejsze. Według badania agencji Tears of Joy, opisanego w październiku 2026 roku, około trzech czwartych Polaków zauważa oznaczenia AI w reklamach. Ponad połowa twierdzi, że reklamy stworzone przez AI wyraźnie obniżają ich zaufanie do marki. Prawie co piąta osoba rezygnuje wtedy z zakupu. W grupie 18–24 lata aż 73% deklaruje spadek zaufania po zobaczeniu oznaczenia AI.
Autentyczność i przejrzystość przede wszystkim
Wirtualny influencer nie powie, jak naprawdę smakuje produkt ani jak krem sprawdza się po miesiącu używania. To jego największe ograniczenie. Dlatego lepiej sprawdza się w kategoriach wizerunkowych, takich jak moda, gry czy rozrywka, niż tam, gdzie liczy się osobiste doświadczenie, np. w kosmetykach czy finansach.
Kluczowa jest przejrzystość. Badacze z Syracuse wymieniają ukrywanie wirtualnej natury postaci wśród głównych czynników niszczących zaufanie. Do tego dochodzą przepisy: unijny AI Act wprowadza obowiązek informowania o treściach wygenerowanych lub zmanipulowanych przez sztuczną inteligencję.
Kilka rad
Jasno informuj, że postać jest wirtualna.
Dobieraj awatara do kategorii produktu i grupy docelowej.
Nie zastępuj ludzi tam, gdzie odbiorcy oczekują prawdziwego doświadczenia.
Traktuj AI jako wsparcie kreatywne, a nie jako sposób na oszczędności kosztem jakości.
Wirtualni influencerzy nie wyprą ludzi, ale znajdą swoje miejsce w marketingu. Zaufanie zdobędą te marki, które będą mówić odbiorcom wprost, z kim mają do czynienia.
Słowniczek
- Wirtualny influencer: komputerowo wygenerowana postać prowadząca profil w mediach społecznościowych i współpracująca z markami.
- Cyfrowy bliźniak (digital twin): wirtualna kopia prawdziwej osoby, odtwarzająca jej wygląd i głos.
- Dolina niesamowitości (uncanny valley): uczucie niepokoju wobec postaci, która jest bardzo podobna do człowieka, ale nie w pełni.
- Heurystyka maszynowa: przekonanie, że maszyny są bardziej obiektywne i bezstronne niż ludzie.
- AI Act: unijne rozporządzenie regulujące stosowanie sztucznej inteligencji, w tym obowiązki oznaczania treści AI.
Źródła
- Syracuse University Today: How Much Do We Trust Virtual Influencers? (25.11.2025)
- Billion Dollar Boy: Creators Both Curious and Concerned by Digital Twins and Virtual Influencers (6.11.2025)
- Instalki: Polacy mówią dość. Reklamy AI wywołują falę rezygnacji z zakupów (22.10.2026)
- Instalki: Polacy przestali wierzyć influencerom. Rolę doradcy zakupowego przejęła AI (15.07.2026)
